- Mood:
Lonely - Drinking: kape pa rin.
okey. sa kadahilanang wala lang akong makausap at trip na trip ko magdrama, magtatagalog ako. dahil sadyang mas madamdamin kapag tagalog. naiinis lang kasi ako sa buhay ko. kahit kelan hindi ko naranasang magluho at bumili ng kung ano ano, kaya kadalasan hanggang tingin lang ako. alam ko na naman ang estado ko sa buhay eh, kung ano lang ang pwedeng magkaron ako, kung ano lang ang kaya ng magulang ko-ibig sabihin, ng nanay ko. maraming nagsasabi na yung mga luho di naman talaga kailangan, pero aminin mo, kahit minsan, diba, may hiniling ka din na gamit na gusto mo mapasayo? tapos diba dahil alam mong di mo makukuha, maghahanap ka na lang ng ibang bagay na pwede mong panakip butas ba. lumaki ako na ganun, at naging masaya naman at kuntento ako sa ganun. kung tutuusin, swerte pa nga ako dahil sa magandang paaralan ako napagaral nun kabataan ko. pagpasok ko ng kolehiyo, oo nga napilitan akong magaral ng mabuti dahil sa paniniwalang hindi ako makakapagaral kung hindi libre, pero nun namang hindi na ako iskolar eh nagawan naman ng paraan ng nanay ko na dun pa rin ako mapagaral. dun pa lang eh matatawag na yon na luho. inubos ko pera ko nun kung sansan, kaya ngayon naiisip ko na kung naipon ko sana lahat yun, mabibili ko na yun mga gusto ko ngayon..yung mga wala ako.
kahit kailan naman di ako naging partikular sa mga materyal na bagay. kung anong meron ako, basta kakaiba, masaya na ko. hindi ginustong maging katulad ng mga tao sa paligid ko dahil ganun ako. wala lang, parang nakakabagot kasi pag nakipagsabayan ka lang. walang kwenta.nabanggit ko na sa mga nauna kong isinumite na kadalasan may mga pabugso bugsong kaprisyo ako sa buhay. alam ko nang ganun ako. bigla na lang may mararamdaman ako na gusto ko nito, gusto ko nian, kailangan ko gawin to ngayon, dapat magawa ko din yun at kung ano ano pa. sa kagandahang palad, kadalasan nawawala ang pakiramdam na ito matapos ang isa hanggang dalawang linggo, tapos, wala na. pero kanina kasi, sobrang emo ko. ganto kasi yun. dahil sa tinapos lang namin ang pagsusulit sa isa kong asignatura, napahabang bigla ang bakante kong oras. kaya napagpasyahan ko na tumambay muna sa loob ng laboratoryong may libreng paggamit ng kompyuter sa paaralan at magliwaliw ng konti. pero nahihirapan na talaga ako magtagalog kaya baka medyo taglish na to. siyempre ang una kong pupuntahang site eh DeviantArt kasi wala lang, nakasanayan ko na. Sa ngayon ang kinahuhumalingan ko ay sa larangan ng potograpiya, kaya naghanap ako ng mga aralin ukol dito sa devArt. Nang nakita ko ang mga likha ng mga awtor nito, namangha ako sa kanilang mga talento at kaalaman tungkol sa potograpiya. pagkatapos nito, nalungkot ako. nais ko na nga isumpa eh. alam nio kung bakit? KASI ANG GAGALING NILA.
alam ko sasabihin ng iba, "dapat mong itrato itong isang hamon," "dapat itong maging isang inspirasyon," "kanya kanyang talento yan," at kung ano ano pa. alam ko ang sinasabi nila, at ito ang isinasaksak ko sa utak ko habang nakikita ang mga gawa nila. kung sasabihin ko na ganito nga ang tingin ko sa mga likha nila, niloloko ko lang ang aking sarili. alam ko, at alam ng puso ko na hindi yon ang nararamdaman ko. INGGIT. inggit dahil bakit sila kaya yun, bakit ako hindi? dahil ba sa mas may pera sila? dahil ba sa nakapagaral sila? sana may pera na lang din ako pambili ng mga kailangan. sana may pera ako para makapagaral tulad nila. sana may angking kakayanan din ako tulad nila. pero yun nga ang realidad ng buhay eh. wala. wala ako nung lahat, kaya di ko magagawa ang nagagawa nila. sa mga salitang ito nariyan din ang AWA SA SARILI(self pity?). oo, may mga bagay din akong nagagawa at may mga likha din akong orihinal. ngunit di ako kuntento sa mga ito. hindi ito sapat. kailangan magawa ko ang mga nagagawa nila, kailangan maging katulad ko sila. at gusto ko yun NGAYON NA, NGAYON HABANG GINAGAWA KO ITO.
....
*nosebleed*
haaay. msarap sa pakiramdam. ang galing talaga ng blog. nakakatamad na kasi magsulat, haha.
sabagay, maganda nga to, para may pinagiipunan ako, para di waldas lang ng waldas. buhay. sana tumama ako sa lotto.
pag sinipag ako gagawa ako ng english version nito. WAHAHA.
The Calendar Speaks!
Horny
Relief
Regretful
Joy
